Postanowienie organów obwodowych w sprawie postępowania z obywatelami polskimi

 Postanowienie posiedzenia Biura Południowo-Kazachstańskiego Komitetu Obwodowego KP(b)K [Komunistycznej Partii (bolszewików) Kazachstanu] i Obwodowego Komitetu Wykonawczego Rady Delegatów Robotniczych. Czimkent, 18 stycznia 1942 r. №131/54

§26 O sytuacji w zakresie zapewnienia pracy obywatelom polskim

Obwodowy Komitet Wykonawczy Rady Delegatów Robotniczych i Biuro Południowo-Kazachstańskiego Komitetu Obwodowego KP(b)K stwierdzają, że ze strony wielu komitetów rejonowych partii i rejonowych komitetów wykonawczych rad delegatów pracowniczych występuje niedopuszczalny stosunek w zakresie przyjmowania i zapewnienia pracy obywateli polskich i związanej z tym odpowiednią pracą partyjną i polityczną wśród miejscowej ludności, a także wśród przesiedleńców.

Na przykład: w rejonie frunzeńskim przesiedleńcom nie zapewniono mieszkań, niektóre pomieszczenia nie mają okien, drzwi, pieców itd. Pomoc medyczna nie jest zorganizowana, przesiedleńcy nie są w stanie otrzymać jej na czas ze strony wykwalifikowanego personelu. Wśród przesiedleńców występują chorzy na tyfus i odrę, co grozi rozprzestrzenieniem się epidemii wśród wszystkich mieszkańców. Niektórzy z przedstawicieli kołchozów przejawiają w stosunku do przesiedleńców wrogi stosunek.

Z drugiej strony w wielu kołchozach zamiast zmusić obywateli polskich do pracy, postawić jasne cele do wykonania i wypłacać wynagrodzenie zgodnie z przyjętymi normami – przyjęto ich praktycznie na pełne utrzymanie – na koszt kołchozów. W kołchozach rejonów frunzeńskiego i szaulderskiego występują takie przypadki, gdy obywatele polscy w ciągu półtora miesiąca wypracowali średnio na osobę od 1,5 do 2 trudodni, a od kołchozu otrzymali po 30-40 kg ziarna. Taka praktyka „pomocy społecznej” narusza podstawy życia w kołchozie, osłabia jego siłę gospodarczą i stwarza podatny grunt dla rozwoju niezadowolenia wśród kołchoźników.

Równocześnie w niektórych rejonach wykryto przypadki agitacji antyradzieckiej, którą organizują niektórzy z przesiedleńców. Ma ona na celu rozpad systemu kołchozowego, dezorganizację planowanych prac, upadek dyscypliny pracy. Często napotykamy jaskrawe przejawy antysemityzmu, co powoduje wzrost nastrojów antysemickich także wśród miejscowej ludności. Jednak kierownictwo rejonowych organizacji partyjnych i rad rejonów zbyt słabo reagują na zaistniałe zdarzenia nie przywiązując istotnego znaczenia do przejawów antysemityzmu, nie prowadzą z nim aktywnej walki, nie wyjaśniają mieszkańcom jego kontrrewolucyjnego charakteru.

Obwodowy Komitet Wykonawczy Rady Delegatów Robotniczych i Biuro Komitetu Obwodowego KP(b)K postanawiają:

1. Zobowiązać sekretarzy komitetów rejonowych KP(b)K i przewodniczących rejonowych rad delegatów robotniczych do przedyskutowania problemu zatrudnienia przesiedleńców na posiedzeniach komitetów i rad rejonów, zaplanowania i przedsięwzięcia konkretnych działań w celu usunięcia istniejących niedociągnięć, tak by najpóźniej do dnia 1 lutego stworzyć przesiedleńcom normalne warunki mieszkalno-bytowe.

2. Zobowiązać:

   Obwodowy Wydział Zdrowia i wydziały rejonowe do zapewnienia przesiedleńcom pomocy medycznej, zorganizowania ścisłej kontroli sanitarnej i przeprowadzenia akcji oświatowej w tym zakresie.

   Tow. Moczanową do delegowania grupy lekarzy do rejonu frunzeńskiego - w celu zapewnienia niezbędnej pomocy medycznej chorym na tyfus i odrę i organizacji izolatoriów.

3. Zaangażowanie wszystkich przesiedleńców do prac produkcyjnych w kołchozach należy postawić jako jedno z głównych zadań stojących przed komitetami rejonowymi partii i rejonowymi komitetami wykonawczymi. Dokładnie należy przesiedleńcom wyjaśnić, że tylko bezpośrednio uczestnicząc w pracach kołchozu mogą zapewnić sobie środki do życia. Powszechne zaangażowanie obywateli polskich w prace kołchozów należy organizować w ten sposób, by każdy miał jasno postawione zadanie do wykonania, obowiązywać musi ścisła kontrola czasu pracy a wynagrodzenia powinny dokładnie odpowiadać ustalonej wycenie wykonanych prac.

4. Zobowiązać komitety rejonowe KP(b)K, podstawowe organizacje partyjne, rejonowe komitety wykonawcze rad delegatów robotniczych do powszechnego nasilenia prac partyjnej i polityczno-wychowawczej wśród mas - zarówno ludności miejscowej, ewakuowanych i przesiedleńców. Prace te powinny być nakierowane na:

   1. wykonania polecenia tow. STALINA o zwiększeniu pomocy dla frontu, które wydał on w swoim wystąpieniu w dniu 6 listopada a także w przemówieniu w dniu 7 listopada,

   2. realizację konkretnych zadań podjętych w odpowiedzi na apel kołchoźników spółdzielni rolniczej „Bolszewik” w rejonie mierkieńskim obwodu dżambulskiego,

   3. uświadomienie przyjaznych więzi między narodami ZSRR i Polski i wspólnych interesów związanych z rozgromieniem faszystowskich Niemiec,

   4. wyjaśnienie kontrrewolucyjnej istoty antysemityzmu,

   5. wszechstronne umocnienie siły i zaplecza Armii Czerwonej poprzez zdecydowane zwalczanie wrogiego nastawienia i rozpowszechnianych prowokacyjnych informacji.

      Do prowadzenia pracy partyjnej i politycznej należy spośród najlepiej przygotowanych i sprawdzonych komunistów oraz komsomolców dobrać grupę prelegentów i zatwierdzić ją na posiedzeniu biura komitetu rejonowego. Seminaria prowadzone przez prelegentów organizować nie rzadziej niż dwa razy w miesiącu. W każdym kołchozie należy mieć agitatorów. Prace grup agitacyjnych w kołchozach należy podtrzymywać poprzez zwoływanie seminariów i prowadzenia zebrań szkoleniowych.

      Komitetom rejonowym KB(b)K należy uświadomić możliwość zaangażowania w prace partyjne i polityczne wśród mas sprawdzonych komunistów i komsomolców spośród ewakuowanych.

5. Zobowiązać komitety rejonowe KP(b)K, podstawowe organizacje partyjne, rejonowe komitety wykonawcze rad delegatów robotniczych do jak najbardziej stanowczego zwalczania w terenie wszelkich prób podsycania antysemityzmu. Każdy komunista, każdy komsomolec, każdy uczciwy obywatel radziecki napotykając przejawy antysemickich nastrojów, powinien ujawniać rozpowszechniające je osoby jako bezpośrednich sojuszników wroga.

   Polecić Prokuratorowi Obwodowemu tow. Kusznieriewowi przejawy antysemityzmu ze strony obywateli radzieckich wyjaśniać w terminie pięciu dni a winnych pociągnąć do odpowiedzialności karnej.

6. Poinformować KC KP(b)K i Radę Komisarzy Ludowych Kazachskiej SRR o bardzo ciężkiej sytuacji żywnościowej wśród przesiedleńców aby w związku z tym okazać im pomoc ze strony państwa.

7. Kontrolę wykonania niniejszego postanowienia powierzyć Wydziałowi Kadr oraz Wydziałowi Agitacji i Propagandy Obwodowego Komitetu KP(b)K. W pierwszej połowie lutego skontrolować rejony w zakresie realizacji niniejszego postanowienia. Wyniki przedyskutować na wspólnym posiedzeniu Biura Obwodowego Komitetu KP(b)K i Obwodowego Komitetu Wykonawczego.

Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rad Delegatów Robotniczych Obwodu Południowo-Kazachstańskiego /Sagintajew/

Sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)K Nieczajew

Maszynopis w jez. rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń

Pismo Obw. Wydz. Zdrowia w sprawie pomocy medycznej dla obywateli polskich

 „Tajne

Do Komitetu Wykonawczego Południowo-Kazachstańskiej Obwodowej Rady Delegatów Robotniczych, Kancelaria Tajna

№143

1. W celu wypełnienia postanowień Obwodowego Komitetu Wykonawczego Rady i Komitetu Obwodowego KP(b)K [Komunistycznej Partii (bolszewików) Kazachstanu] dotyczących okazania przesiedleńcom pomocy medycznej i przeprowadzenia wśród nich działań edukacyjno-sanitarnych Obwodowy Wydział Zdrowia wykonał następujące działania: wysłano specjalne brygady pracowników medycznych do rejonów: szaudelrskiego, kirowskiego, kieleskiego, czajanowskiego. Ponadto jeszcze 13 XII 1942 r. polecono rejonowym wydziałom zdrowia zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie obywatelom polskim pomocy medycznej (kopie w załączeniu).

2. Wykonując Wasze postanowienie z dnia 16 II b.r. wysłaliśmy specjalne pismo №O-20 do wszystkich rejonów obwodu z poleceniem objęcia szczególną kontrolą placówek zdrowia zajmujących się obywatelami polskimi (kopie w załączeniu).

Załączniki: Kopia poleceń skierowanych do rejonowych wydziałów zdrowia z dn. 13 XII 1941 r., lista brygad wysłanych do rejonów i kopia poleceń wysłanych do rejonów w dn. 28 II 1942 r.

Kier. Obw. Wydz. Zdrowia. /Makarowa/”

Maszynopis w j. rosyjskim. Tłum Janusz Kobryń

Lista dzieci na utrzymaniu jednego z domów dziecka

 „Lista dzieci będących na utrzymaniu Domu Dziecka, których rodzice pracują w gospodarstwie pomocniczym:

1. Ostrowski Edward syn Piotra

2. Lew Hirsz syn Manesa

3. Pęcak Leonard

4. Mendlarz August syn Józefa

5. Burkacki Zbigniew syn Władysława

6. Szczypek Piotr syn Stanisława

7. Gonet Mieczysław syn Władysława

8. Kornaś/Kornast Antoni

9. Kurek Stanisław

10. Sosnowski Andrzej syn Józefa

11. Sosnowska Halina”

Fragment niedatowanego rękopisu w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń

Decyzja w sprawie budynku dla Polskiego Domu Dziecka w Turkiestanie

 Decyzja Komitetu Wykonawczego Turkiestańskiej Miejskiej Rady Delegatów Robotniczych z dnia 23 czerwca 1942 r.

Po rozpatrzeniu podania przedstawiciela Polskiej Delegatury, ob. Kaweckiego, w sprawie bezpłatnego udostępnienia na rzecz organizacji dziecięcej tj. prowadzonego przez Delegaturę Polskiego Domu Dziecka, mieszczącego się przy ul. Ikańskiej №6 Komitet Wykonawczy Turkiestańskiej Miejskiej Rady Delegatów Robotniczych

Postanawia:

Prośbę Polskiej Delegatury zaakceptować, polecając Turkiestańskiemu Zarządowi Budynków Komunalnych bezpłatnie udostępnić na czas określony budynek przy ul. Ikańskiej №6 dla potrzeb domu dziecka. Jednocześnie proponuje się Delegaturze Polskiej przeprowadzenie bieżącego remontu budynku i zobowiązuje jednocześnie do utrzymywania go w należytym stanie. Przyjęcie i zdanie domu należy dokonać za protokołem.

Przewodniczący Komitetu Wykonawczego

Sekretarz

Rękopis dokumentu w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń

Pismo Delegatury Ambasady RP w sprawie organizacji nauki dla polskich dzieci

 „Delegatura Ambasady RP w Czimkencie

Czimkent, dnia 23 VI 1942 r.

№1539/42

Do Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Czymkencie

W związku z rozmową z dnia 22 VI b. r. pomiędzy przedstawicielem Obwodowego Komitetu Wykonawczego i czasowo pełniącym funkcję Delegata Ambasady Polskiej obywatelem A. Dąbrowskim w sprawie kształcenia dzieci polskich Delegatura Ambasady Polskiej niniejszym informuje, że:

Na podstawie informacji otrzymanych z rejonów od Mężów Zaufania wiadomo, że na terytorium obwodu południowo-kazachstańskiego przebywa 3622  dzieci polskich w wieku do 16 lat, liczba ta nie obejmuje dzieci z rejonów aryskiego i kirowskiego. Według rejonów liczba dzieci rozkłada się następująco

• rej. suzacki – 528

• rej. frunzeński – 358

• rej. turkiestański – 684

• rej. czajanowski – 476

• rej. dżuwaliński – 307

• rej. tiulkubasski – 67

• rej. szaulderski – 313

• rej. kyzył-kumski – 2

• rej. pachta-aralski – 36

• rej. sary-agaski – 101

• rej. lengierski – 197

• rej. czimkencki – 80

• rej. sajramski – 103

• rej. bostandycki – 21

• rej. karataski – 348

  Delegatura przypuszcza, że naukę podejmie na razie około 2000 dzieci, ponieważ dzieci w wieku do lat 8 potrzebują nauczania przedszkolnego, zaś dzieci w wieku powyżej lat 15, z powodu najczęściej trudnej sytuacji materialnej rodziców, zmuszone są pracować fizycznie, na równi z dorosłymi. Około 530 dzieci uczy się w placówkach zorganizowanych przez władze polskie. Mamy tu na myśli dzieci z rejonów turkiestańskiego, lengierskiego, szaulderskiego i dżuwalińskiego i 100 dzieci i rejonie frunzeńskim.

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej uważa, naukę dzieci za konieczną, wartą każdej ceny. Zasadniczo nie sprzeciwia się aby w wyjątkowych przypadkach i dobrowolnie dzieci polskie uczęszczały do szkół radzieckich. Delegatura uważa jednak, że w obwodzie południowo-kazachstańskim są dostateczne środki dla tego, by zapewnić dzieciom polskim możliwość nauki w ich języku ojczystym, co byłoby zgodne z duchem radzieckiego prawa. Nauczanie mogłoby być prowadzone przez polską wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną, która jest w dyspozycji Delegatury w dostatecznej ilości. Udostępnienie w tym celu szkół radzieckich, w czasie pozalekcyjnym na 2-3 godziny dziennie, nie naruszałoby planu lekcji Wydziału Oświaty i pomogłoby w istotny sposób rozwiązać problem kształcenia polskich dzieci.

Delegatura Ambasady Polskiej jest gotowa w każdej chwili udzielić wyjaśnień koniecznych do realizacji tego planu, podobnie jak Mężowie Zaufania w swoich rejonach.

Proszę przyjąć wyrazy szczerego szacunku z naszej strony

Delegat Ambasady Polskiej A.W. Dąbrowski”

[list pisany odręcznie w języku rosyjskim] 

Tłumaczenie Janusz Kobryń

Instrukcja radzieckiego MSZ w sprawie działalności przedstawicieli Ambasady Polskiej

 Ludowy Komisariat Spraw Zagranicznych ZSRR

Wydział 4 Europejski

Tajne

25 stycznia 1942 r. №435/42

Do Przewodniczącego Południowo-Kazachstańskiego Komitety Wykonawczego (Czymkient)

Informacje, które ostatnio wpłynęły do NKID [Ludowy Komisariat Spraw Zagranicznych] z wielu republik i obwodów, gdzie rozlokowani są obywatele polscy i pracują przedstawiciele oraz mężowie zaufania Ambasady Polskiej, świadczą o tym, że w wielu przypadkach przedstawiciele Ambasady naruszają przyjęte przez NKID i Ambasadę Polską „Porozumienie o zakresie kompetencji przedstawicieli Ambasady Polskiej”, a miejscowe organy radzieckie nie reagują na te naruszenia we właściwy sposób i nie informują NKID.

1. Niektóre przedstawicielstwa próbują bezprawnie poszerzyć zakres swoich pełnomocnictw, biorąc na siebie zadania Ambasady lub konsulatu. Tak więc, w niektórych przypadkach przedstawicielstwa wysyłają do Obwodowych Komitetów Wykonawczych, organów NKWD, pełnomocników NKWD „noty” z licznymi żądaniami, a niekiedy nawet z protestami dotyczącymi zdarzeń, z którymi oni z jakiegoś powodu się nie zgadzają, a także zapytania dotyczące aresztowanych obywateli, pretensji obywateli polskich w stosunku do instytucji radzieckich a dotyczących nieruchomości, próbują wieszać na budynkach, które zajmują, polskie symbole państwowe itd.

   „Noty” i zapytania wysyłane w ten sposób trzeba odrzucać bez odpowiedzi, zaznaczając, że wysyłanie not i tego typu zapytań jest prerogatywą Ambasady, a nie przedstawicielstwa. Korespondencja z przedstawicielstwem powinna odbywać się w trybie ogólnie przyjętym dla korespondencji urzędowej i dotyczyć tylko tych kwestii, które przewidziano w „Porozumieniu”. Nie należy dopuszczać do umieszczania polskich symboli i wywieszania flag.

2. Wiele przedstawicielstw wydaje obywatelom radzieckim, którzy urodzili się na terenach Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi polskie paszporty i zaświadczenia o obywatelstwie polskim, a nawet zaświadczenia zwalniające od poboru do Armii Czerwonej. Działania te powinny być w sposób zdecydowany zlikwidowane, zaświadczenia i paszporty należy odebrać, a przedstawicielstwom udzielić ostrzeżenia.

   Przy określaniu obywatelstwa tej czy innej osoby należy kierować się zasadą, że za obywateli polskich uważa się osoby narodowości polskiej zamieszkałe na terenach Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi do 1-2 listopada 1939 r. Osoby narodowości ukraińskiej, żydowskiej i innych są, zgodnie z Dekretem Rady Najwyższej ZSRR dnia 29 listopada 1939 r., obywatelami radzieckimi. O tym Ambasada została przez NKID poinformowana. Wobec takich osób mogą być zastosowane wyjątki, ale tylko w tych przypadkach, gdy przybyły one na tereny Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi po 1-2 listopada 1939 r. z Polski.

3. Niektóre przedstawicielstwa i niektórzy mężowie zaufania próbują rozwiązywać takie czy inne problemy nie za pośrednictwem miejscowych komitetów wykonawczych, lecz bezpośrednio z instytucjami obwodowymi, wyjeżdżając w tym celu do stolic republik, czy też wysyłając tam jakichś swoich „pełnomocników” w celu rozwiązania problemów związanych z zadaniami na miejscu. Obserwowane są także przypadki, gdy zastępcy przedstawicieli stają się faktycznie samodzielnymi przedstawicielami, wybierając na miejsce swojego pobytu nie to miasto, w którym jest przedstawicielstwo, tylko jakieś inne, które w ten sposób staje się siedzibą nowego samodzielnego przedstawicielstwa.

   Takie naruszenie „Porozumienia” powinny być jak najszybciej zlikwidowane. Wszystkie kwestie związane z działalnością przedstawicielstw, powinny być rozwiązywane na miejscu, przy współpracy z odpowiednimi obwodowymi komitetami wykonawczymi. Przedstawiciele Ambasady mogą przemieszczać się wyłącznie na obszarze, który został ustanowiony jako rejon ich działania. Zastępcy powinni stale przebywać w tym mieście, co i przedstawiciele.

4. W wielu miejscach odnotowano pojawienie się „przedstawicielstw wojska polskiego”, „polskich komisji poborowych” itp., które nie mają zgody naszych organów wojskowych. Dopuszczać do powstawania takich przedstawicielstw wojskowych można wyłącznie na podstawie bezpośrednich poleceń radzieckich władz wojskowych, bez tego owe „przedstawicielstwa” należy uważać za bezprawne i niezwłocznie likwidować.

5. We współpracy z przedstawicielstwami Ambasady księża organizowali w niektórych miejscach msze i prowadzili gdzieniegdzie aktywną propagandę religijną nie tylko wobec obywateli polskich, lecz także obywateli radzieckich.

   Nie powinniście dopuszczać do podobnych bezprawnych działań przedstawicielstw i księży. Dla tego powinniście używać wszystkich formalnych podstaw, na przykład nieotrzymanie wbrew obowiązującym zasadom wstępnej zgody, brak należnej, wymaganej przez prawo, rejestracji związku wyznaniowego czy grupy wiernych; nieprzekazanie miejscowemu komitetowi wykonawczemu listy członków związku wyznaniowego; brak swoich przedstawicieli i organów; brak umowy wynajmu niezamieszkałego pomieszczenia dla celów kultu religijnego i zebrań; nieopłacenie ubezpieczenia i podatku za grunt pod budynkiem, w którym odbywają się modły itp.

6. Na zakończenie: w wielu miejscach, bez wstępnego uzgodnienia z NKWD, osoby mianowane są na stanowiska służbowe – co jest działaniem nieprawidłowym i niedopuszczalnym. W charakterze zaufanych [mężów zaufania?] powinniście rejestrować wyłącznie tych, o których dostaniecie odpowiednie potwierdzenie z NKWD.

   Powinniście też wziąć pod uwagę, że takie mianowania zastępców mężów zaufania nie powinny mieć miejsca, gdyż nie przewidują tego żadne przepisy. Przy mężach zaufania nie powinno być także żadnych etatów, wyjątkowo jest to możliwe, jeśli organy NKWD wydadzą odpowiednie polecenia.

   Jeśli chodzi o etaty w tymczasowych przedstawicielstwach, to nie powinny one przewyższać 5-7 osób włączając w to samego przedstawiciela. Zarówno przedstawiciele jak i ich pracownicy powinni być zarejestrowani w OWIR [Wydział Wiz i Meldunków], a tam gdzie ich nie ma – w innych wydziałach milicji.

   We wszystkich podobnych przypadkach naruszania przez przedstawicieli lub mężów zaufania Ambasady „Porozumienia” lub w przypadku prowadzenia przez nich niezgodnych z prawem działań, należy niezwłocznie podjąć odpowiednie działania informując jednocześnie o tym NKID.

Zastępca Ludowego Komisarza Spraw Zagranicznych /A. Wyszynskij/

Tłum. Janusz Kobryń

Instrukcja dotycząca obozu w Czok-Pak

 W miejscowości Czok-Pak organizowała się 8 Dywizja Armii Polskiej. Poniżej zamieszczam tłumaczenie tajnej instrukcji dla władz rejonu dżuwalińskiego. Przewidywała ona wysiedlenie mieszkańców i przeniesienie szkół oraz remonty. Warto zwrócić uwagę, że na remont i wykonanie ogrzewania władzom pozostawiono 8 dni! W literaturze wspomnieniowej znajdzie Czytelniczka/Czytelnik szczegółowe opisy realiów tamtych lat, co pozwoli skonfrontować biurokratyczny optymizm z rzeczywistością. Wielokropkiem oznaczyłem nieczytelne fragmenty tekstu.

Końcem marca 1942 r. Dywizję zlikwidowano, a żołnierzy przeniesiono do Jangi-Jul. Pozostał istniejący do chwili obecnej cmentarz wojskowy. 

„Proletariusze wszystkich krajów łączcie się!

Komunistyczna Partia (bolszewików) Kazachstanu, Południowo-Kazachstański Komitet Obwodowy

Ściśle tajne, teczka specjalna

Postanowienie 133 posiedzenia Biura Południowo-Kazachstańskiego Komitetu Obwodowego KP(b)K i Komitetu Wykonawczego Obwodowej Rady Delegatów Robotniczych z dn. 22 stycznia 1942 r.

Do KC WKP(b), KC KP(b)K, Dżuwalinskiej […], SAWO [Środkowoazjatycki Okręg Wojskowy], Wydział Wojskowy Komitetu Obwodowego 

№133/59

§4. O rozmieszczeniu dywizji polskiej na terenie obwodu południowo-kazachstańskiego.

Wykonując decyzję Państwowego Komitetu Obrony SNK KSRR [Rady Komisarzy Ludowych Kazachskiej SRR] i KC KP(b)K o rozmieszczeniu polskiej dywizji na terenie obwodu południowo-kazachstańskiego Biuro Południowo-Kazachstańskiego Komitetu Obwodowego KP(b)K i Komitet Wykonawczy Obwodowej Rady Delegatów Robotniczych POSTANAWIA:

1. Ulokować dywizję polską w osiedlu kopalni Czok-Pak na terenie rejonu dżuwalińskiego.

2. Dla rozlokowania dywizji polskiej przekazać wszystkie pomieszczenia , zgodnie z załączonym spisem.

3. Polecić Przewodniczącemu Komitetu Wykonawczego Rejonowej Rady Delegatów Rejonu Dżuwalińskiego tow. Papaszence i Sekretarzowi Kom. Rejonowego KP(b)K tow. Liedniewowi:

   1. Przenieść uczniów szkół podstawowej i średniej w Czok-Pak do innych pomieszczeń i zapewnić kontynuację nauczania dzieci.

   2. Zwolnić wszystkie wymienione w spisie budynki, mieszkańców przesiedlić do najbliższych kołchozów, rodzinom wojskowych udostępnić odpowiednie pomieszczenia.

   3. Wykonać niezbędne remonty bieżące pomieszczeń szkoły i przygotować je pod obiekty żywienia zbiorowego, łaźnie [banie] i pralnię przydzielając materiały budowlane z miejscowych zasobów, a także kopalni zgodnie z załączonym wykazem materiałów.

Wszystkie wymienione działania i prace wykonać na koszt wydziału kwaterunku garnizonu frunzeńskiego, który opłaca koszty wszystkich prac i materiałów.

Do wykonania prac związanych z remontem i ogrzewaniem ściągnąć miejscowych kołchoźników z […] Czok-Pak za wynagrodzeniem.

4. Remont i wszystkie pracy powinny być zakończone do 1 lutego 1942 roku.

5. Dżuwaliński Rejonowy Komitet Wykonawczy powinien zawrzeć z dowództwem dywizji polskiej umowę o czasowy wynajm pomieszczeń po bieżących cenach państwowych.

6. Polecić Dżuwalińskemui Rejonowemu Komitetowi Wykonawczemu, tow. Papaszence, wydzielić teren o pow. 100 ha, na wzniesieniu na potrzeby polskiej dywizji.

7. Na czas organizacji zakwaterowania polskiej dywizji wydelegować pełnomocnika Obwodowego Komitetu KP(b)K i Obwodowego Komitetu Wykonawczego ds. zakwaterowania polskiej dywizji tow. Tumanowa na miejsce kwaterunku.

Sekretarz Komitetu Obwodowego Jergiebiekow

Przewodniczący Obw. Komitetu Wykonawczego Sagintajew\

Załącznik do decyzji Komitetu Obwodowego KP(b)K i Komitetu Wykonawczego Obwodowej Rady Delegatów Pracowniczych

Lista budynków wydzielonych na potrzeby zakwaterowania jednostki wojskowej w Czok-Pak.

1. Bloki mieszkalne №1-24 w tym pomieszczenia szkoły

2. Pomieszczenie dawnego radiowęzła

3. Stajnie kopalniane

4. Dawny magazyn dynamitu

5. Pomieszczenia garaży wraz z magazynem paliw i magazynem warzyw

6. Sklep i stołówka obwodowego wydziału handlu

7. Pomieszczenia pralni

8. Pomieszczenia piekarni

9. Pomieszczenie pryszniców

10. Budynek nadszybia

11. Budynek elektrowni

12. Budynek warsztatów mechanicznych, kuźni i magazynu

13. Budynek stolarni z przybudówką

14. Budynek maszyny wyciągowej

15. Budynek stacji pomp

16. Budynek wentylatorowni

17. Wszystkie drewniane szopy i przybudówki znajdujące się na terenie kopalni

18. Budynek maszynowni

19. Nieukończone budynki na rozjeździe Czok-Pak

Sekretarz Komitetu Obwodowego Jergiebiekow

Przewodniczący Obw. Komitetu Wykonawczego Sagintajew

za zgodność - Riesnianskaja

Tłumaczenie Janusz Kobryń