Stiepniak - osada górnicza utworzona w latach 30. XX wieku przy działającej tu kopalni złota w rejonie Birżan Sał obwodu akmolińskiego (do roku 2017 rejon enbeszylderski). W latach 40. XX wieku przebywali tu deportowani (głównie z woj. nowogródzkiego) obywatele polscy. Józef Rynkiewicz w swojej relacji określa liczbę przebywających tu Polaków na 300 osób, z kolei Jan Sadowski podaje liczbę mieszkających tu osób: „900, przeważnie Polacy”.
Zesłany tu wraz z rodziną Wacław Reguliński pracował przy budowie baraków dla pracowników kopalni, w jego wspomnieniach pojawia się informacja, że baraki budowane przez Polaków nazwał „Warszawa” i ta nazwa (mimo że NKWD zakazało jej używania) była wśród mieszańców popularna . Gdy odwiedziłem tę miejscowość latem 2025 roku, okazało się, że nazwa ta wciąż funkcjonuje w pamięci mieszkańców.
Mimo zamknięcia kopalni większość starych baraków istnieje do tej pory pełniąc funkcje mieszkalne, w jednym z nich działa sklep spożywczy.
  |
| Stiepniak, jeden z baraków zbudowanych przez zesłańców, poniżej widoczna ściana wymurowana z pochodzących z kopalni kamieni. Lipiec 2025 r. |
 |
| Stiepniak, widok od strony starego cmentarza w kierunku kopalni. Lipiec 2025 r. |
 |
| Stiepniak, wieża kopalniana. Lipiec 2025 roku. |
Janusz Kobryń
