Pismo z dn 29 III 1952 r. w sprawie zmarłych wychowanków domów dziecka

29 Ш 1952 r.

Do Naczelnika Wydziału Walki z Kradzieżami Mienia Społecznego i Spekulacją [OBChSS] Zarządu Milicji Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego, st. lejtnanta milicji tow. Kusznarienki.

Na Wasz №15/12-1475 z dn. 28 I 82 roku Sektor Domów Dziecka Południowo-Kazachstańskiego Wydziału Oświaty Ludowej odpowiada:
w roku 1951 w domach dziecka były 4 przypadki śmierci.
1. 25 I 1951 roku w Szpitalu w Pierwomajsku zmarł wychowanek Szargazijew Turdubak ur. 1936, z powodu kombinowanej wady zastawkowej.
2. 8 IV 1950 roku zmarła wychowanka Domu Dziecka №8 w m. Aryś, Kniaszyna Lida, z powodu wady serca. Wychowanka długi czas przebywała w Szpitalu Miejskim w Czmkiencie. [Wpis wykreślony]
3. 16 IV 51 roku w II Szpitalu Dziecięcym w Czimkiencie zmarła wychowanka Domu Dziecka №14 w Sajramie, Biekietowa Raja, z powodu niedokrwistości aplastycznej.
4. W miesiącu sierpniu 1951 roku z powodu wylewu krwi do mózgu zmarł wychowanek Domu Dziecka №10 w rejonie sajramskim, Szlejbin Dawik. Sekcję zwłok przeprowadzono w szpitalu w Czimkiencie.
5. 19 XII 1951 roku w Szpitalu im. Abaja w rejonie pachta-aralskim zmarła wychowanka Domu Dziecka №9 Fazliachmiedowa Galia 1941 roku [urodzenia?] z powodu wysiękowego zapalenia opłucnej.

Kierownik Sektora Domów Dziecka Syrgabiekow


AOSz. F. 1245, op. 1ł, sw. 42, d. 3464, s.29
[Maszynopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]

Pismo w sprawie wychowanków Domu Dziecka №14 w Sajramie

Sajramski Dom Dziecka №14,
rejon sajramski,
obwód południowo-kazachstański
27 listopada 1951 r. №131

Do Obwodowego Wydziału Oświaty Ludowej, Sektor Domów Dziecka.

W załączeniu posyłamy listę wychowanek Sajramskiego Domu Dziecka №14, które nie zostały skierowane do pracy. Sajramski Dom Dziecka №14 wyjaśnia, że przyczyny pozostawienia ich w domu dziecka są następujące:
1. Nakijewa, Nazirowa, Karimowa – nie można było skierować do pracy z powodu racjonalizacji [pracy?];
2. Szpiliewa Ł., Rafiet Ug. i Poleszczuk – z powodu wykształcenia;
3. Andrejewa, Stiepanienko, Suchariewa – z powodu chorób oczu: jaglica;
4. Błagodarowa W., Kaliaszyna, Iwanowa i Sorokina – pozostały, aby ukończyć klasę 7.

Dyrektor Domu Dziecka [podpis nieczytelny]
Zastępca: Aprotasowa

Rękopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]
AOSz. F. 1245, op. 1ł, sw. 42, d. 3464, s.18

Protokół Komisji Przeciwepidemicznej z 15 I 1942 r.

Protokół № 3 posiedzenia Południowo-Kazachstańskiej Obwodowej Komisji Nadzwyczajnej ds. Walki z Zachorowaniami Epidemicznymi

Czimkient, 15 I 1942 r.

Obecnych było 19 osób:

1. tow. Gorodeckij, Zast. Przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Rady Obwodowej
2. tow. Kuroczkin, Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Miejskiej
3. tow. Makarowa, Kierownik Obwodowego Wydziału Zdrowia
4. tow. Buczackij, Obwodowy Inspektor ds. Szpitali
5. tow. Łapina, Obwodowy Państwowy Inspektor Sanitarny
6. tow. Wowsjanikier, Epidemiolog Obwodowego Wydziału Zdrowia
7. tow. Riabickij, Kierownik Miejskiego Wydziału Zdrowia
8. tow. Liebiediew, Naczelnik Obwodowego NKWD
9. tow. Nikołajew, Przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia i Rady Komisarzy Ludowych Kazachskiej SRR
10. tow. Wiesna, Przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia i Rady Komisarzy Ludowych Kazachskiej SRR
11. prof. Olieufiew, Sztab Środkowo-Azjatyckiego Okręgu Wojskowego
12. tow. Burbiełło, Lekarz Garnizonowy miasta Czimkient
13. tow. Kunin, Lekarz Wojskowy 1 rangi Środkowo-azjatyckiego Okręgu Wojskowego
14. tow. Nastina, Epidemiolog Miasta Czimkient
15. tow. Somcow, Nauczyciel edukacji sanitarnej
16. tow. Lisicin, Obwodowy Wydział Komunalny
17. tow. Pasternak, Inżynier Miejskiego Wydziału Komunalnego
18. tow. Małkin, Punkt Ewakuacyjny
19. tow. Kirkina, Kierownik Przychodni

Przewodniczący (Gorodeckij)
Sekretarz ( Wowsjanikier)

Plan dnia
Informacja o sytuacji epidemicznej w obwodzie, tow. Makarowa, Kierownik Obwodowego Wydziału Zdrowia.
Wykonanie decyzji Komisji Nadzwyczajnej „O pracy łaźni komunalnych w rejonach” z dn. 9 I 42 r.

Wysłuchano
Tow. Makarowa - Informacja o sytuacji epidemicznej w obwodzie:
Sytuacja epidemiczna w obwodzie jest w dalszym ciągu niezadowalająca. Nie wszystkie rejony podają codzienne liczby zachorowań. Dane te przekazuje tylko 11 rejonów. Szczególnie źle jest w mieście Czimkiencie, rejonach lengierskim, szaulderskim, dżuwalińskim, aryskim, sajramskim. Nie sygnalizują następujące rejony: bostandycki, kieleski, sary-agaczewski, tiulkubaski, frunzeński. Brak raportu o chorych na tyfus plamisty z Czimkentu, nie udaje się osiągnąć 100% hospitalizacji chorych na tyfus plamisty. Środkami na zapewnienie dodatkowych łóżek dysponujemy. Źle wygląda sprawa z wyposażeniem. Brak benzyny.
[brak stron]

Postanowiono.

Zobowiązać Rejonowe Komisje Nadzwyczajne:

• a) dokładnie zbadać nowe przypadki zachorowań na tyfus plamisty, winnych pociągnąć do surowej odpowiedzialności;
• b) wyszukać w sieci handlowo-magazynowej maszynki i nożyczki do strzyżenia włosów i przekazać je do dyspozycji Rejonowych Wydziałów Zdrowia, do rozdysponowania pomiędzy szpitale i punkty ewakuacyjne;
• c) zapewnić zwiększenie produkcji grzebieni i szczotek do włosów;
• d) przystąpić do organizacji p.epidemicznej bazy materialnej, zmobilizować środki transportu i inne dla obsługi chorych i prowadzenia działań przeciwepidemicznych;
• e) niezwłocznie zorganizować całodobową pracę łaźni w Czimkiencie, Turkiestanie i os. Aryś, w pozostałych rejonach – dwuzmianową;
• f) zapewnić ścisłą ścisłą kontrolę przyjeżdżających koleją, zakwaterowanie prowadzić tylko po przejściu zabiegów sanitarnych.

1. Zorganizować obchody domostw badając mieszkańców w celu wykrycia chorych z gorączką i niezdiagnozowanych. Chorych z gorączką hospitalizować, a następnie wykonać zabiegi sanitarne ogniska choroby i kontaktów.
2. Zobowiązać instytucje handlowe do zorganizowania przy łaźniach wiejskich sprzedaży mydła do mycia, po 25 g na osobę.
3. Polecić Rejonowym Komisjom Nadzwyczajnym niezwłocznie przesłać protokoły posiedzeń i skład osobowy komisji.
4. Wprowadzić codzienne telegraficzne przesyłanie do Obwodowego Wydziału Zdrowia informacji o nowych przypadkach zachorowań na: tyfus plamisty i brzuszny, dezynterię z podaniem [liczby] hospitalizowanych.
5. Przewodniczącego Szaulderskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego wezwać na dzień 19 I godz. 10 rano, na posiedzenie Obwodowej Komisji Nadzwyczajnej.
6. Przewodniczących rad rejonowych i kierownictwo zakładów komunalnych zobowiązać do zapewnienia ciągłej, codziennej pracy łaźni, tak zaplanowanej, aby mieszkańcy centrów rejonu i osiedli robotniczych mieli możliwość mycia się w łaźni nie rzadziej, niż 3 razy w miesiącu. Sporządzenie wykazu grafików i godzin pracy łaźni i zaopatrzenie w opał zapewniające ciągłą pracę łaźni spoczywa na Rejonowych Komisjach Nadzwyczajnych Rejonowych Komitetów Wykonawczych. Czas na sporządzenie do 25 I 42 r.
7. Zobowiązać Przewodniczących Komitetów Wykonawczych rejonów sajramskiego i szaulderskiego do zakończenia budowy łaźni w centrach rejonów i ich wprowadzenia do eksploatacji [do dn.] 25 I 42 r.
8. Zobowiązać kierownika Biura Organizacyjnego Rady Obwodowej [?] rejonu kirowskiego, tow. Ałgimbajewa do wyszukania i wyposażenia pomieszczenia na potrzeby łaźni o przepustowości 10-12 osób na godz. Termin ukończenia prac 25 I 42 r.
9. Zobowiązać Przewodniczących Komitetów Wykonawczych Rejonowych Rad Delegatów Robotniczych do budowy przy łaźniach komunalnych w centrach rejonów prostych urządzeń dezynfekcyjnych - „woszebojek” na 12-15 kompletów, w rejonach: kyzył-kumskim, kirowskim, lengierskim, karataskim, pachta-aralskim, sary-agaczewskim, sajramskim, tiulkubaskim, czajanowskim, frunzeńskim, szaulderskim. Termin wykonania 25 I 42 r.
10. Na koszt instytucji zbudować [proste urządzenia dezynfekcyjne] w osiedlach robotniczych:

• Lengier Ugol`, przy łaźni rady osiedla na koszt Zarządu Rejonowego – do 25 I 42 r.
• Iljiczewka, przy łaźni Sowchozu Pachta-Arał na koszt sowchozu, polecając jednocześnie Komisji Nadzwyczajnej Rejonu Kirowskiego opracować plan zabiegów sanitarnych robotników i pracowników sowchozu.

[Brak dalszego ciągu. Maszynopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]

AOSz. F. 134,op. 1, sw. 12, d. 79, s. 7-11

Pismo do Obw. Komisji Przeciwepidemicznej z II 1942 r.

Do Przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej, tow. Sagintajewa

Wyjaśnienie

Komisja Nadzwyczajna swoją decyzją z dn. 2 II 1942 r. zobowiązała Obwodowy Wydział Zdrowia do wprowadzenia 100% hospitalizacji chorych na tyfus plamisty.

Do chwili obecnej wprowadzenie 100% hospitalizacji nie wydaje się możliwe, ponieważ mimo decyzji Komisji Nadzwyczajnej z dn. 8 II nakazującej adaptację pod szpital 16 mieszkań w domu należącym do Zakładów Bawełnianych w Czimkiencie, w terminie do 19 II – nie zostało to wykonane.
Do chwili obecnej nie utworzono punktu sanitarnego, brak zupełnie wyposażenia, trwałego i nietrwałego.
Taka sama sytuacja panuje także w rejonach.
Na dzień 24 II w rejonie sajramskim nie wydzielono pomieszczeń na potrzeby powiększenia szpitala dla chorych na tyfus plamisty, mimo że chorzy leżą w domach przez kilka dni.
W dyspozycji obw. wydz. zdrowia prawie nie ma wyposażenia, koców i prześcieradeł nie ma zupełnie.
W tej sprawie zwracałam się nieraz do Ministerstwa Zdrowia Kaz. SRR. Do tej pory koców i prześcieradeł nie ma.

Kierownik Obwodowego Wydziału Zdrowia (Makarowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]

AOSz. F. 134,op. 1, sw. 12, d. 79, s. 6

Raport o Sajramskim Domu Dziecka dla Dzieci Polskich № 1

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty

Raport № 12 o Sajramskim Domu Dziecka dla Dzieci Polskich № 1 w Sajramie na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Wajsgurt Borys Borysowicz, urodzony w roku 1916 wykształcenie wyższe, bezpartyjny, ogólny staż pracy 5 lat, w tym domu dziecka pracuje od 1943 r.

Sajramski Dom Dziecka dla Dzieci Polskich № 1 utworzono w lutym 1943 r. w pomieszczeniach dawnego domu dziecka o zaostrzonym rygorze.

Został on zorganizowany w celu poprawy warunków mieszkalno-bytowych [dzieci], które przedtem przebywały w Domach Dziecka dla Dzieci Polskich w Gieorgijewce i Mankiencie, utworzonych przez organizacje filantropijne i przedstawicieli starego polskiego rządu.

Gieorgijewski Dom Dziecka w rejonie lengierskim był wcześniej rozmieszczony w małych, ciasnych i brudnych salach, dzieci spały na wspólnych pryczach, całkowicie bez pościeli, dzieci były brudne i obszarpane, stan domu dziecka antysanitarny, taka sama sytuacja była w Mankienckim Domu Dziecka.

W miesiącu lutym 1943 r. oba domy dziecka zostały przeniesione do os. Sajram, do dobrze wyposażonych pomieszczeń, sale są duże i jasne, podwórze uporządkowane. Utworzono gospodarstwo pomocnicze, jest sad owocowy.

Planowy kontyngent domu dziecka wynosi 130 os., faktycznie na dzień 20 XI br. przebywa w nim 135 os.

Dom dziecka mieści się w os. Sajram w odległości 3 km od linii kolejowej. Oświetlenie naftowe. Pomieszczenia odpowiadają potrzebom domu dziecka. Wyposażenie domu dziecka jest w zasadzie wystarczające.

Powierzchnia zasiewów wynosi 7 ha, na których w roku 1944 zasiano: kukurydzy – 2 ha; buraków ćwikłowych – 2 ha; warzyw – 1; fasoli i grochu – 2 ha. Z własnego gospodarstwa pomocniczego zebrano: ogórków – 500 kg; buraków ćwikłowych – 8 t; kukurydzy i grochu – 360 kg; dyni – 100 kg; suszonych owoców – 1200 kg.

Dom dziecka posiada: koni – 1; krów – 2. Dzieci mają zapewnioną naukę w Polskiej Szkole w Sajramie. Wszystkie dzieci (125) są objęte nauką, za wyjątkiem przedszkolaków.

Praca wychowawcza jest zaplanowana, ma jednak wiele uchybień, co zostało ujęte w rozkazie Obwodowego Wydziału Oświaty. Przy domu dziecka działają kółka teatralne i chóralne, które pracują nieźle.

W roku 1943 skierowano do zakładów pracy 15 os. Za 9 miesięcy roku 1944 skierowano do pracy…, do szkół…, zwrócono rodzicom… [brak wpisów].

Przy domu dziecka zorganizowano pracownie: krawiecką i szewską.

Letnie działania na rzecz poprawy zdrowia były nieźle zorganizowane. Zamiast planowanych 50 os., w obozie letnim objęto nimi 104 os. w ciągu 2,5 mies.

Zakończono remont pomieszczeń mieszkalnych i przeznaczonych dla zwierząt. Dom dziecka ma 50% zapasu opału. Obecnie dom dziecka otrzymał przydział 40 ton węgla, co w zupełności wystarczy na okres zimy. Według norm zatwierdzonych przez Radę Komisarzy Ludowych Dom Dziecka № 1 na okres zimowy powinien mieć 8 ton warzyw, a zgromadzono zapas 8,5 t warzyw.

Dom dziecka potrzebuje następujących rzeczy: płaszcze – 80; obuwie – 100 par; ubrania i sukienki – 130; bielizna – 200 par; koców – 80; prześcieradeł – 200.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa) 

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]
A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.32