Pismo z dn. 17 V 1945 r. w sprawie zaopatrzenia szpitala wiejskiego w rej. czajanowskim

Do Kierownika Obwodowego Wydziału Zdrowia w Czymkiencie

Od Lekarza Naczelnego Szpitala przy Sowchozie im. Stalina

Raport

Jak wiadomo z moich comiesięcznych sprawozdań i raportów dotyczących działania Szpitalnego Punktu Lekarskiego przy sowchozie im. Stalina - w związku z przybyciem do sowchozu Inguszy i Czeczenów w ciągu ostatniego roku wzrosła liczba chorych cierpiących na ciężką dystrofię i zwiększony jest odsetek zgonów na skutek wymienionych chorób.

Jednocześnie za cały rok ani razu nie otrzymaliśmy żadnych lekarstw do leczenia dystrofików, mimo próśb i zgłaszania zapotrzebowania.

Od początku wojny szpital nie ma regularnego zaopatrzenia, ponieważ władze rejonu nie uważają za konieczne zaopatrywanie szpitala w osadzie – wszystkie przydziały, które rejon otrzymuje, przekazywane są do Szpitala Rejonowego w Czajanie. Nasza prośba – aby zaopatrywać szpital przez oddziały Obwodowego Wydziału Handlu. Uzgodnione były dostawy przez sowchoz, ale nie otrzymywaliśmy wszystkiego, co nam przydzielano. Następnie przerzucono nas do zaopatrzenia poprzez Spółdzielnię Spożywców, która odmówiła władzom rejonowym zaopatrywania nas. Sytuacja chorych w wioskach i z wyżywieniem [w szpitalu] jest bardzo trudna – zapewniona jest tylko herbata i przydziałowy chleb (dla dzieci 200 g). Szczególnie ciężka jest sytuacja z dystrofikami, którym nie możemy zapewnić ani pomocy medycznej, ani zadowalającego wyżywienia.

Inwentarz nietrwały szpitala, głównie pościel, materace i koce w większości są w stanie nienadającym się do użytku (informacje o tym przekazaliśmy w kwietniu).

Proszę o:

I. Spowodowanie, abyśmy otrzymali niezbędną pomoc dla dystrofików: glukozę, ekstrakt z wątroby, kwas askorbinowy, mydło, środki higieny itp.

II. Waszą pomoc w zapewnieniu stałych przydziałów żywności dla szpitala poprzez komórkę Obwodowego Wydziału Handlu w sowchozie, ponieważ odbieranie produktów żywnościowych w Czajanie jest dla nas trudne, nawet jeśli je stamtąd przydzielano; o przydzielenie nam w najbliższym czasie tłuszczów zwierzęcych i mięsa z obsługiwanego przez nas zakładu mięsnego „Dżgiłan”? oraz magazynów sowchozu.

III. Proszę o przydzielenie dla szpitala pościeli, a zwłaszcza materaców i kocy albo chociaż […]

IV. Proszę wezwać mnie w celu udzielenia szczegółowych informacji o sytuacji w szpitalu i wyjaśnienia innych kwestii.

17 V 1945 r.

[Podpis nieczytelny]  

AOSz. F. 134, op. 1, sw. 13, d. 101, s. 38

[Rękopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]

Skarga dotycząca warunków pracy inspektora sanitarnego w Aczysaju z 30-05-1945

Do Kierownika Turkiestańskiego Rejonowego Wydziału Zdrowia

kopia do Kierownika Obwodowego Wydziału Zdrowia dr. Kierbickiego

Podanie

Po mianowaniu przez Kierownika Obwodowego Wydziału Zdrowia i zgodnie z rozkazem Państwowego Inspektora Sanitarnego Kopalni Aczysaj pracuję od dnia 5 V br., a 3 V przyjechałam na Wasze polecenie z rejonu czajanowskiego. Mimo to, zostałam przez Was mianowana na stanowisko z dniem 5 V, co uważam za niezgodne z prawdą i proszę o naliczenie wypłaty od 3 V. Ponadto: odeszłam ze stanowiska Państwowego Inspektora Sanitarnego w rejonie czajanowskim i zostałam wyznaczona na stanowisko w Aczysaju rozkazem Czajanowskiego Wydziału Zdrowia w dniu 13 IV, mimo to, do dnia 27 IV, nie rozliczono się ze mną i wyjechałam w Czajanu dopiero 27 IV nie doczekawszy się rozliczenia. W rezultacie nie zapłacono mi za 3 dni w kwietniu i 4 dni w maju – ani Czajanowski Rej. Wydz. Zdrowia, ani Turkiestański. Pytanie, czy wynagrodzenie pieniężne pracownika, który zwalnia się w związku ze skierowaniem go na mocy rozkazu do pracy w innym rejonie, jest stratą? A może w końcu doczekam się takiego gestu – i zaliczą mi dni stracone na drogę z Czajanu do Turkiestanu?

Po drugie: po przyjeździe tu, do Aczysaju, dostaję tylko 500 g chleba i kartki na cukier i tłuszcz. Nie ma tu jeszcze mojej rodziny i jestem zmuszona żywić się w stołówce, a kartek na stołówkę wystarcza tylko na 18 dni. Pytam się więc: czym powinnam się żywić w pozostałe dni? A jeśli sprowadzę tu swoją rodzinę, to też nie rozwiąże sytuacji ponieważ, jeśli żyć uczciwie to żywienie jest niewystarczające.

Ciekawi mnie odpowiedź na pytanie: czy pracownicy medyczni są w Aczysaju w ogóle potrzebni? Warunków żadnych nie stworzono. Moja praca jest odpowiedzialna i cały czas jestem narażona na choroby zakaźne i od dnia przyjazdu pracuję przy likwidacji ogniska tyfusu brzusznego. Do zrobienia jest tu dużo, ale jeśli pracuje się uczciwie, to się nie wyżyje. Do tego wszystkiego nie mam pieniędzy, ani kopiejki, a wypłata z rej. wydziału zdrowia wypłacana jest, jak Wam już wiadomo, skrupulatnie! Jak mam dalej żyć?

Jeśli jestem Wam potrzebna jako pracownica, to proszę przedyskutować z dyrektorem Kombinatu i kierownikiem punktu medycznego kwestię umożliwienia mi egzystencji tzn. zwiększenia racji żywnościowych, zapewnienia środków materialnych i chociaż minimalnego wyposażenia w środki ochronne. W przypadku, gdy nie otrzymam tego, o co proszę, zmuszona będę do rezygnacji z pracy w swoim zawodzie i wyjazdu z Aczysaju, albo zatrudnienia się na jakimś wydziale w kopalni, przynosząc tym samym szkodę w zakresie ochrony zdrowia.

30 V 1945 r.

Państwowy Inspektor Sanitarny Kopalni Aczysaj, Maksymowa

AOSz. F,134, op.1, sw. 13, d. 101, s. 28.

[Rękopis w jezyku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]