Raport o Dżuwalińskim (Krasno-Limańskim) Domu Dziecka

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty

Raport № 10 o Dżuwalińskim (Krasno-Limańskim) Domu Dziecka na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Nigaj Aleksandr Pietrowicz, urodzony w roku 1920, wykształcenie wyższe, kandydat KP(b)K, staż pracy pedagogicznej 6 lat, pracuje w tym domu dziecka od 1943.

Dom dziecka ewakuowany z Krasnego Limanu w obwodzie stalińskim. Przybył 12 XII 41 r. z kontyngentem dzieci 152 os. Rozmieszczony w osadzie Burnoje-Oktiabrskoje w rejonie dżuwalińskim.

Planowy kontyngent domu dziecka wynosi 116 os., na dzień 20 XI 44 r. faktycznie przebywa w nim 140 os.

Dom dziecka znajduje się w odległości 12 km od stacji kolejowej Burnoje.

W okresie 1941-1943 do pracy i adopcji przekazano 94 os., z czego: do sowchozów 23 do kołchozów 1, do zakładów pracy 6, do szkół 61, do rodzin zastępczych i adopcji 3,

Za 9 miesięcy 1944 r. skierowano do pracy i szkół [nieczytelne], adoptowano - .

W okresie 1941-1943 zwrócono rodzicom 14 os.

Przy domu dziecka są izolator, pralnia, lekarz.

Do objęcia funkcji dyrektora przez tow. Nigaja dom dziecka znajdował się ciężkim położeniu. Były dyrektor tego domu dziecka, Kliuszniczenko, doprowadził go stanu riuny: łóżek, materacy, pościeli, bielizny nie było w ogóle, dzieci spały na podłodze, głodowały, dom dziecka był w antysanitarnym stanie, gospodarstwo pomocnicze nie było zorganizowane, instytucje handlowe źle zaopatrywały placówkę w żywność. W efekcie tego wszystkiego było tam wiele osłabionych i wycieńczonych dzieci.

Tow. Nigaj wykonał ogrom pracy aby poprawić warunki w domu dziecka. Stan odżywienia i zdrowotność dzieci znacznie się poprawiły, obecnie stan odżywienia dzieci jest dobry, dzieci są zdrowe. Pomieszczenia domu dziecka są wyremontowane. Kuchnia, stołówka, izolatka są wyposażone.

Dom dziecka dobrze zorganizował gospodarstwo pomocnicze o powierzchni 15 ha, na których w roku 1944 zasiano: pszenicy – 2 ha; jęczmienia – 1 ha; kukurydzy – 4 ha; ziemniaków – 2 ha; buraków ćwikłowych 1 ha; warzyw 5 ha.

Ze zbiorów własnego gospodarstwa pomocniczego przygotowano zapasy na okres zimowy: ziemniaków – 0,5 t; kapusty – 0,5 t; buraków ćwikłowych – 20 t; cebuli – 400 kg; marchwi – 200 kg; pszenicy – 200 kg; kukurydzy – 300 kg; jęczmienia – 900 kg. Warzyw nie zakiszano.

Pogłowie zwierząt w gospodarstwie pomocniczym przy domu dziecka: koń – 1; cielęta – 2; krowy – 2.

Stan sanitarny domu dziecka jest dobry.

Dom dziecka posiada plan dnia, który jest ściśle realizowany.

Dyrektor domu dziecka oraz wychowawcy mają plany pracy.

Praca wychowawcza jest zorganizowana na dobrym poziomie. Założone organizacje pionierskie pracują dobrze.

Przy domu dziecka działają kółka: teatralne i chóralne, które do tej pory dobrze pracowały zgodnie z planem, ale w ostatnich miesiącach poziom pracy wychowawczej obniżył się, co ustalono w czasie kontroli pod koniec listopada br.

Wyniki nauczania w roku szkolnym 1943/1944 są następujące: z ogólnej liczby wychowanków 87, nauką objęto 79, nie objęto 8 – wyłącznie nowoprzybyli. Promowanych do następnych klas 77, repetentów 2, wzorowych 12, opóźnionych [nieczytelne].

Na okres lata dom dziecka wywiózł wszystkie 70 dzieci na letni obóz na terenie jednostki wojskowej, gdzie znajduje się wiele odpowiednich zabudowań obozowych. Umożliwiło to właściwe zakwaterowanie dzieci. Dzieci otrzymywały pełnowartościowe wyżywienie i w ogóle w tym domu dziecka dzieci otrzymują cztery posiłki dziennie.

Ogromną pomoc na rzecz domu dziecka okazuje dyrektor sowchozu, Bohater Związku Radzieckiego Wipniwieckij [?].

Remont pomieszczeń mieszkalnych i przeznaczonych dla zwierząt zakończony. Zgromadzono zapasy paszy dla zwierząt na okres zimowy. Zapasy warzyw na okres zimowy w pełni zgromadzone – tylko burak ćwikłowy, ponieważ nie przeprowadzono kiszenia warzyw. Nie przygotowano zapasu opału na zimę. Jest umowa z sowchozem „Kauczuksowchoz” na 90 ton koksu, oraz przydział węgla z kopalni „Nurundaj”ale opał ten w ciągu całego lata i po dzień dzisiejszy nie jest dowieziony. Dopiero teraz, pod koniec listopada, zaczęto transport opału.

W związku z miesięczną akcją likwidacji zjawiska dzieci bez nadzoru tj. bezdomnych a także bez rodziców lub opiekunów [biezprozornosti i bieznadzornosti] i z decyzjami Obwodowego Komitetu Wykonawczego i Komitetu Obwodowego KP(b)K rejonowe i miejscowe instytucje na rzecz domu dziecka okazują następującą pomoc:

1. Dyrektor „Kauczuksowchozu”, Bohater Związku Radzieckiego Wipniwieckij dał 5 wozów do transportu węgla dla domu dziecka.
2. Dyrektor MTS w Burnem i dyrektor Kazańskiej MTS zobowiązali się w terminie do 25 XII br. przydzielić samochody do przewozu 25 t węgla.
3. Rejonowy Komitet Wykonawczy zaproponował wszystkim kołchozom rejonu, a także innym instytucjom wykonanie 150 łóżek dla domu dziecka, a także zebranie naczyń kuchennych wśród ludności i instytucji.
4. Przydzielono dodatkowe pomieszczenia w celu rozładowania zagęszczenia w domu dziecka. Kołchozy im. Stalina[?], im. Czkałowa i „Put` Lenina” własnymi siłami rozpoczęły już remont tych pomieszczeń. Odpowiedzialny za wykonanie tych remontów jest przewodniczący Burno-Oktiabrskiej Rady Wiejskiej, tow. Szynkarok.

Kadra pedagogiczna domu dziecka jest niekompletna, brak zastępcy dyrektora ds. wychowawczych oraz dwóch wychowawców.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)
Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.23

Raport o Domu Dziecka № 8 dla dziewcząt w rejonie aryskim

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty

Raport № 9 o Domu Dziecka № 8 dla dziewcząt w rejonie aryskim na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Gajmullin Abdrachman, wykształcenie niepełne wyższe, członek KP(b)K, staż pracy 9 miesięcy, pracuje w tym domu dziecka od 1944.

Dom dziecka działał przed wojną, obecnie ma charakter mieszany, dołączono do niego, ewakuowany z obwodu stalingradzkiego, Razdołowski Dom Dziecka, przybyły 20 XI 41 r. z kontyngentem dzieci 92 os.

W okresie 1941-1943 do zakładów pracy przekazano 6 os., do kołchozu 1 do sowchozów 23, do szkół 61, do rodzin zastępczych i adopcji 3, zwrócono rodzicom 77 os.

Za 9 miesięcy 1944 r. skierowano do pracy i szkół 17 os., zwrócono rodzicom 12 os, do rodzin zastępczych i adopcji 1 os.

Planowy kontyngent domu dziecka wynosi 115 os., faktycznie na dzień 20 XI 44 r. przebywa w nim 120 os.

Dom dziecka mieści się w pobliżu stacji Aryś. Pomieszczenia są dostosowane, oświetlenie naftowe, wyposażenie w zasadzie wystarczające, jednocześnie bardzo potrzebne są tu odzież i obuwie. Posiadana odzież nie nadaje się do użytku. Ubrania i pościel nie są naprawiane, dzieci i pracownicy domu dziecka niestaranie traktują własność domu dziecka.

Przy domu dziecka istnieje duże gospodarstwo pomocnicze, głównie prod. zwierzęcej. W roku 1944 powierzchnia zasiewów wynosiła 10,2 ha, z czego obsiano: pszenicy – 5 ha; jęczmienia – 2 ha; owsa – 0,5 ha; prosa – 0,5 ha; kukurydzy – 1,28 ha; ziemniaków – 1 ha; buraków ćwikłowych – 1 ha; warzyw – 1,25 ha.

Z własnego gospodarstwa pomocniczego zebrano: ziemniaków 0,5 t; kapusty – 1 t; pomidorów – 300 kg; cebuli – 400 kg. Z zasiewów zbóż nie zebrano niczego, ze względu na brak możliwości nawadniania.

Pogłowie zwierza wynosiło ogółem 1580 szt, z czego: koni – 8; krów – 74; cieląt 153; wołów roboczych – 19; kóz i owiec – 1270; wielbłądów – 2; osłów – 4. Dom dziecka zaopatruje się w produkty mleczne i mięso ze swojego gospodarstwa, część z nich w ramach przydziałów Obwodowy Wydział Oświaty przeznacza na pomoc innym domom dziecka.

Mimo dobrej bazy materialnej i dużych możliwości zorganizowania pracy wychowawczej, a także stan sanitarny jest całkowicie niezadowalający [tak w dokumencie].

Brak izolatki i pielęgniarki, lekarz dostępny jest w domu dziecka tylko dwa razy w tygodniu. Swojej łaźni [bani] dom dziecka nie posiada. Dzieci chodzą do łaźni do jednostki wojskowej, która patronuje domowi dziecka. Dzieci są brudne, niechlujne, ubrania są porwane, pościel brudna, podwórze domu dziecka pełne śmieci.

Stan sanitarny kuchni niezadowalający.

Praca wychowawcza w domu dziecka zorganizowana w sposób całkowicie niezadowalający. Planów kwartalnych brak, plany kalendarzowe są sporządzone nieprawidłowo i niedbale, plan dnia nie jest przestrzegany, brak biblioteki i kółek zainteresowań. Praca pionierów nie zorganizowana – brak drużynowego.

Naprawa odzieży i pościeli na dzień 25 X nie była jeszcze zakończona. Dom dziecka jest zaopatrzony w opał na okres grzewczy. Remont pomieszczeń zakończony, za wyjątkiem szklenia okien.

Rozkazem Obwodowego Wydziału Oświaty zwrócono uwagę dyrektorowi, tow. Gajmullinowi, na całkowicie niezadowalającą organizację pracy wychowawczej i antysanitarny stan domu dziecka. Nakazano podjęcie zdecydowanych działań celu usunięcia stwierdzonych uchybień. W celu okazaniu pomocy Obwodowy Wydział Oświaty delegował swojego pracownika.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.22

Raport o Sary-Agaczewskm Domu Dziecka

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty

Raport № 8 o Sary-Agaczewskm Domu Dziecka w tymże rejonie na dzień 20 listopada 1944 r.

Dom dziecka na ewakuacji, przybył 20 XI 41 r. z Ordżonikidze w obwodzie stalińskim z kontyngentem dzieci 130 os. i rozmieszczony został w miejscowości Sary-Agacz.

W okresie 1941-1943 do pracy i adopcji przekazano 148 os., z czego do kołchozów i sowchozów 25, do zakładów pracy 38, do szkół 81, do rodzin zastępczych i adopcji 4, zwrócono rodzicom 40 os.

Za 9 miesięcy 1944 r. skierowano do pracy i szkół 2, zwrócono rodzicom 23 os, [dopisek ręczny] do zakładów pracy 30.

Planowy kontyngent 128 os., faktycznie na dzień 20 XI 44 r. przebywa 120 os.

Pomieszczenia domu dziecka są odpowiednie, wysokie i jasne. Są tu 3 sale pracy, wyposażenie niedostateczne, brakuje stołów, krzeseł, szafek nocnych itp.

Dom dziecka znajduje się w odległości 3 km od stacji kolejowej.

Dom dziecka posiada gospodarstwo pomocnicze: planowana na rok 1944 powierzchnia zasiewów wyniosła 30 ha, faktycznie obsiano 18 w tym: pszenicy – 5 ha; jęczmienia – 5 ha; kukurydzy – 2 ha; ziemniaków – 0,8 ha; buraków ćwikłowych 0,5 ha; warzyw 4,2 ha. Zapasy warzyw na okres zimowy są niedostateczne. Zgodnie z ustanowionymi normami dla kontyngentu dzieci w Sary-Agaczewskim Domu Dziecka potrzebnych jest 8 t warzyw, tymczasem posiadany zapas to 6,4 t.

Pogłowie zwierząt: koni – 1; krów – 5; byczków – 4; wołów roboczych – 2; owiec – 31.

Stan sanitarny domu dziecka jest zadowalający. Jest izolator, jest także pielęgniarka.

Praca wychowawcza domu dziecka jest zaplanowana. Dyrektor posiada roczny plan pracy, wychowawcy mają plany na kwartalne, brak natomiast u wychowawców planów dziennych. Jest rozkład dnia i jest on przestrzegany. Na dzień 20 X 44 r. sytuacja z przygotowaniem domu dziecka [do sezonu zimowego] była trudna. W celu podjęcia przygotowań domu dziecka do zimy delegowano do tego domu dziecka zastępcę ds. nauczania Obwodowego Wydziału Oświaty i do 20 XI sytuacja domu dziecka uległa znacznej poprawie.

W chwili obecnej dom dziecka jest w pełni zaopatrzony w opał i warzywa.

Realizując decyzję Obwodowego Wydziału Oświaty oraz Obwodowego Komitetu KP(b)K z dn. 2 XI br. i w związku z trwającą miesięczną akcją likwidacji zjawiska dzieci bez nadzoru tj. bezdomnych a także bez rodziców lub opiekunów [biezprozornosti i bieznadzornosti] dom dziecka otrzymał ogromną pomoc przy organizacji pracy i przygotowaniach do zimy:

1. Realizując decyzję Rejonowego Komitetu Wykonawczego i Biura Rejonowego Komitetu KP(b)K zorganizowano przy domu dziecka patronacką radę honorową, w tym kierownictwo kołchozów „Dieniżoł”, „Dżan-Aryk”, sowchozu „Darbaza”i „Sadwintriestu”.
2. Kołchoz przydzielił 15 ha gruntów mających możliwość nawadniania, prócz tego przekazano działkę dzieciom średniej szkoły.
3. Kierownictwa Rejonowego Zakładu Komunalnego, Rejonowego Komitetu Wykonawczego i Komitetu Rejonowego KP(b)K zaproponowały doprowadzenie do domu dziecka elektrycznego oświetlenia, radia i telefonu.
4. Kołchozom i przedsiębiorstwom wydano dyspozycje dotyczące wydzielenia transportu do przewozu opału dla domu dziecka.
5. Rejonowej Spółdzielni Spożywców polecono zapewnienie zdecentralizowanych dostaw warzyw na zimę.
6. Domowi dziecka przydzielono dwie pary wołów, troje prosiąt, kozy i in.
7. Złożono zamówienie na 50 łóżek dla domu dziecka. Obecnie dom dziecka jest w pełni zaopatrzony na zimę w opał i warzywa.

W roku szkolnym 1943/1944 Sary-Agaczewski Dom Dziecka osiągnął następujące wyniki: z ogólnej liczby wychowanków 134 os. nauką objęto 100; nieobjętych 14. Z tego: przedszkolaków 4, przerośniętych 3. nowoprzybyłych 5, chorych 2 os. Promowanych do następnych klas 93, do egz. poprawkowych jesienią 6, repetentów 1, wzorowych 19, opóźnionych 7.

Przy domu dziecka działają kółka: chóralne, teatralne, rękodzielnicze, baletowe.

Dom dziecka potrzebuje odzieży: płaszczy 50, ubrań i sukienek 120, bielizny 250, koców 70, prześcieradeł 80.

Dom dziecka szczególnie potrzebuje tych rzeczy, ponieważ planowane jest zwiększenie ilości miejsc dla przyjęcia nowego kontyngentu dzieci.


Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.21

Raport o Domu Dziecka № 17 w rejonie tiulkubasskim

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty


Raport № 7 o Domu Dziecka № 17 w rejonie tiulkubasskim na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Biering Tamara Iljewna, urodzona w roku 1912, wykształcenie wyższe, członek KP(b)K, staż pracy pedagogicznej 6 lat, pracuje w tym domu dziecka od 1942.

Dom dziecka działał przed wojną, obecnie ma charakter mieszany, włączono do niego Czerkasski Dom Dziecka, który przybył 4 XII 41 r. z kontyngentem dzieci 130 os. i Sielingrienski Dom Dziecka z obwodu stalingradzkiego, który przybył 10 XI 42 r. z kontyngentem dzieci 130 os

W okresie 1941-1943 do rodzin zastępczych i pracy przekazano 219 os., z czego do kołchozów 41 os., do sowchozów 18, do zakładów pracy 70, do szkół 65, do rodzin zastępczych 25, zwrócono rodzicom 74.

Za 9 miesięcy 1944 r. skierowano do pracy i szkół 69, adoptowano - .

Planowy kontyngent 250 os., faktycznie na dzień 20 XI 44 r. przebywa 180 os.

Brak pościeli, odzieży, obuwia i bielizny nie pozwala na właściwe wyposażenie domu dziecka zgodnie z planowym kontygentem. Na przykład: na 180 wychowanków jest tylko 100 łóżek i 80 materaców.

Dom dziecka rozlokowany jest w różnych budynkach wsi Wysokoje. Z tego 3 budynki przeznaczone na sypialnie, 1 na stołówkę, 1 na pracownie, część budynków zajmują mieszkania. Wyposażenie budynków w sprzęt jest całkowicie niedostateczne.

Przy domu dziecka są: łaźnia [bania], pralnia, izolatka.

Dom dziecka posiada duże gospodarstwo pomocnicze. Powierzchnia zasiewów w roku 1944 wyniosła 11 ha, na których zasiano: pszenicy – 7 ha; jęczmienia – 3 ha; prosa – 1 ha; kukurydzy – 1 ha; ziemniaków – 1 ha; grochu 0,5 ha; warzyw 2,5 ha. Plony niskie – nie było możliwości nawadniania zasiewów.

Ze zbiorów własnego gospodarstwa pomocniczego przygotowano zapasy na okres zimowy: ziemniaków – 1 t; kapusty – 1 t; pomidorów – 800 kg; ogórków – 800 kg; buraków ćwikłowych – 2 t; cebuli – 200 kg; pszenicy – 4 t; kukurydzy – 800 kg; jęczmienia – 2 t; prosa – 0,5 t.

Zgodnie z normami zatwierdzonymi przez Radę Komisarzy Ludowych dla kontyngentu Domu Dziecka № 17 potrzeba 15 ton warzyw, a zgromadzono 6,8 tony.

Przy domu dziecka działają warsztaty: krawiecki, stolarski, szewski. Pracują one niesystematycznie. Warsztaty są źle zorganizowane i nie posiadają surowców. Stan sanitarny zadowalający.

Dyrektor domu dziecka, jego zastępca ds. wychowawczych oraz wychowawcy posiadają plany pracy, których wykonanie jest systematycznie kontrolowane.

W roku szkolnym 1943/1944 Dom Dziecka № 17 osiągnął następujące wyniki: z ogólnej liczby wychowanków 227 os. nauką objęto 192; nieobjętych 35. Z tego: przedszkolaków 5, nowoprzybyłych 25, chorych 5. Promowanych do następnych klas 170, do egz. poprawkowych jesienią 10, repetentów 12, wzorowych 14, opóźnionych 22.

Przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego budynki szkolne były całkowicie wyremontowane. Grupy tworzone są według wieku, dzieci uczęszczają regularnie, bez spóźnień. Na początku roku szkolngo wybrano liczący 15 osób samorząd uczniowski. Dom dziecka jest w ciągłym kontakcie ze szkołą, wychowawcy odwiedzają szkołę, są obecni na lekcjach itd.

Przy domu dziecka działają kółka: teatralne, chóralne. Siłami wychowanków organizowane są koncerty muzyczne we wsi i w domu dziecka. W trakcie kontroli placówki w miesiącu czerwcu ujawniono fakty świadczące o słabej dyscyplinie wśród wychowanków domu dziecka.

Przygotowania do zimy. Remont pomieszczeń mieszkalnych i przeznaczonych dla zwierząt zakończony od koniec listopada, z lekkim opóźnieniem. Pozostają nieznaczne uchybienia. Pasza dla zwierząt przygotowana na cały okres zimowy. Zapasy warzyw, co widać na podstawie przytoczonych wyżej danych, są niedostateczne. Dom dziecka prowadzi zdecentralizowane zakupy w kołchozach.

Opału na zimę brak. Z niezbędnych wg planu 56 ton paliwa umownego zgromadzono tylko 34. Dopiero teraz, w listopadzie, dom dziecka zaczął przewozić z kopalni przydzielony, w ilości 80 ton, węgiel.

Kadra wychowawcza domu dziecka ma niskie kwalifikacje, wykształcenie 7-letnie i niedostateczne doświadczenie w pracy. W domu dziecka potrzeba wychowawców.

Zgodnie z decyzją Obwodowego Komitetu Wykonawczego i Obwodowego Komitetu KP(b)K dom dziecka powinien wypełnić planowany kontyngent i zwiększyć kontyngent dzieci. W związku z tym koniecznie trzeba dostarczyć odzież i pościel: palta 230, obuwie, odzież wierzchnią i sukienki 280, bielizna osobista 250, koców 170, prześcieradeł 180.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.20

Raport o Woroneskim Przedszkolnym Domu Dziecka w Czimkiencie

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty


Raport № 6 o Woroneskim Przedszkolnym Domu Dziecka w Czimkiencie na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Topczijewa Warwara Pietrowna, urodzona w roku 1910, wykształcenie średnie, członek KP(b)K, pracuje w tym domu dziecka od 1941, staż pracy 10 lat.

Dom dziecka ewakuowano z rejonu gołosnowskiego w obwodzie woroneskim z kontyngentem dzieci 60 os. przybył 5 XI 41 r. i był rozlokowany w budynku szkoły III Międzynarodówki w Czimkiencie. Pomieszczenia nie były przystosowane dla domu dziecka. W celu polepszenia warunków mieszkalno-bytowych w miesiącu maju 1944 r. Woroneski Dom Dziecka został przeniesiony do lepszej lokalizacji – na ul. Sowietską № 5. Wyremontowane pomieszczenia domu dziecka składają się z 8 dużych i jasnych sal, z czego: 2 przeznaczone na sypialnie; 2 na stołówki; 1 na kuchnię; magazyn; pralnia. W domu dziecka jest duże pomieszczenie klubu. Oświetlenie elektryczne.

Planowy kontyngent domu dziecka wynosi 90 os., na 20 XI br. przebywa w nim 80 dzieci.

W okresie 1941-1943 do rodzin zastępczych i adopcji przekazano 22 os. Za 9 miesięcy 1944 – 1, [dopisek ręczny] zwrócono rodzicom 53.

Gospodarstwa pomocniczego przy domu dziecka nie ma. Zasiewy w roku 1944 wyniosły 0,75 ha: buraków ćwikłowych 0,25 ha; pomidorów i ogórków 0,5 ha.

Stan sanitarny i warunki mieszkalno-bytowe w związku z przeniesieniem do nowych pomieszczeń znacznie się polepszyły i są zadowalające. Jest pielęgniarka, zachorowań epidemicznych nie było.

Przygotowania do zimy: remont kapitalny i wyposażanie pomieszczeń ukończono na czas. Zakończono także naprawę odzieży, obuwia i pościeli. Dom dziecka zaopatrzony jest w opał. W warzywa dom dziecka zaopatruje się za pośrednictwem Miejskiego Wydziału Handlu.

Ilość kadry pedagogicznej jest w zasadzie wystarczająca (brak wychowawczyni na zmiany).

Dyrektor domu dziecka posiada roczny plan, wychowawcy plany kwartalne i dzienne.

Praca wychowawcza w ostatnim czasie uległa znacznej poprawie i jest na zadowalającym poziomie.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[dopisek ręczny] do szkolnych domów dziecka przekazano 81


[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.19

Raport o Starobielskim Przedszkolnym Domu Dziecka w Czimkiencie

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty


Raport № 5 o Starobielskim Przedszkolnym Domu Dziecka w Czimkiencie na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Zamiłowa Zinaida Fiodorowna, urodzona w roku 1906, wykształcenie średnie pedagogiczne, członek KP(b)K, pracuje w tym domu dziecka od lutego 1942, staż pracy pedagogicznej 25 lat.

Dom dziecka ewakuowano ze Starobielska w obwodzie woroszyłowgradzkim z kontyngentem dzieci 113 os. i był rozlokowany w budynku dawnej szkoły dla głuchoniemych przy ulicy Puszkińskiej № 3.

Planowy kontyngent domu dziecka wynosi 108 os., na 20 XI br. przebywa w nim 90 dzieci.

Dom dziecka dysponuje 9 pomieszczeniami, z których: 4 zajmują sypialnie, 3 stołówki, 1 przeznaczone na izolatkę. Oświetlenie elektryczne. Przy domu dziecka jest pralnia. Wyposażenie domu dziecka jest niedostateczne.

W okresie 1941-1943 do rodzin zastępczych i adopcji oddano 17 os., za 9 miesięcy 1944 r. 5 os. [dopisek ręczny] zwrócono rodzicom 41.

Gospodarstwa pomocniczego przy domu dziecka nie ma. W roku 1944 dom dziecka obsiał ogród: buraków ćwikłowych 0,8 ha; ogórków 0,5 ha; pomidorów 0,5 ha.

Przygotowania domu dziecka do zimy: remont pomieszczeń i naprawa odzieży zakończone. Opał na zimę zgromadzono, w warzywa dom dziecka zaopatruje się za pośrednictwem Miejskiego Wydziału Handlu. Ilość kadry pedagogicznej wystarczająca.

Dyrektor posiada roczny plan pracy, wychowawcy plany kwartalne i dzienne. Są one systematycznie kontrolowane przez dyrektora domu dziecka. Stan sanitarny domu dziecka jest zadowalający, w placówce jest lekarz.

Mimo ograniczonych możliwości związanych z ograniczoną powierzchnią pomieszczeń dla dzieci w domu dziecka panuje zawsze czystość i porządek. Praca wychowawcza prowadzona jest na zadowalającym poziomie.

W latach 1943-1944 w domu dziecka przebywała grupa utalentowanych dzieci, wśród nich szczególnie zdolny siedmiolatek, Mitia Sarnatskij, uczestnik obwodowych olimpiad dziecięcej twórczości artystycznej w roku 1943. Na tych olimpiadach otrzymał dyplomy i zajął pierwsze miejsce. Obecnie Mitia Sarnatskij przebywa w Sajramskim Domu Dziecka № 14, dokąd został przeniesiony.

Z okazji 25-lecia pracy pedagogicznej i dobrej pracy w domu dziecka Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty przekazał dyrektorce domu dziecka, tow. Zamiłowej, wyrazy wdzięczności i przedstawił jej kandydaturę do nagrody republikańskiej.


Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)


[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.18

Raport o Lengierskim Domu Dziecka № 15

Południowo-Kazachstański Obwodowy Wydział Oświaty

Raport № 4 o Lengierskim Domu Dziecka № 15 na dzień 20 listopada 1944 r.

Dyrektor domu dziecka Kiczkimbajew Iljas Urawbajewicz, urodzony w roku 1907, wykształcenie niepełne wyższe pedagogiczne, staż pracy pedagogicznej 15 lat, w tym domu dziecka od roku 1943.

Dom dziecka istniał w okresie przedwojennym, obecnie ma charakter mieszany, włączono do niego ewakuowany Stalingradzki Dom Dziecka z kontyngentem dzieci 30 os.

Planowy kontyngent 175 os., faktycznie na dzień 20 XI stan wynosi 180 os. Dom dziecka znajduje się w os. Pierwomajewka, 12 km od stacji kolejowej Lengier. Budynki domu dziecka rozmieszczone się w różnych miejscach osady, jest izolator. Wyposażenie domu dziecka jest niedostateczne. Brakuje zwłaszcza pościeli, oświetlenie jest naftowe. W okresie 1941-1943 skierowano do pracy i rodzin zastępczych 74 os., z czego do zakładów pracy – 13; do kołchozu – 1; do nauki 58 os.; do rodzin zastępczych i adopcji – 14; zwrócono rodzicom – 143.

Przed mianowaniem tow. Kiczkimbajewa na stanowisko dyrektora Domu Dziecka № 15 placówka ta znajdowała się w ruinie, do czego doprowadził poprzedni dyrektor.

W czasie swojej pracy, od roku 1943, tow. Kiczkimbajew wyprowadził Dom Dziecka № 15 ze stanu ruiny i dobrze zorganizował jego pracę. Obecnie przy domu dziecka działa dobrze zorganizowane gospodarstwo pomocnicze o pow. 9 ha, z pogłowiem zwierząt 135 szt.

W roku 1944 dom dziecka obsiał: kukurydzy 0,5 ha; jęczmienia 2 ha; ziemniaków 0,5 ha; buraków ćwikłowych 0,5 ha; warzyw 4 ha; ryżu 1,5 ha. Z własnego gospodarstwa pomocniczego zebrano: ziemniaków 1 tona; kapusty 1 tona; buraków ćwikłowych 2 tony; cebuli 1 tona; kukurydzy 2 tony; jęczmienia 1 tona; ryżu 2 tony. Z ogólnej liczby zwierząt dom dziecka posiada: koni 6; krów 37; cieląt 15; wołów roboczych 6; owiec 61.

Praca wychowawcza prowadzona jest na zadowalającym poziomie. Dyrektor domu dziecka i wychowawcy mają swoje plany pracy. Postęp wykonania planów jest systematycznie kontrolowany. Dzieci uczą się w szkole na dwie zmiany. Dom dziecka jest w kontakcie ze szkołą. Szczególnie dobrze zorganizowana jest praca organizacji komsomolskiej i pionierskiej.

Za rok 1943/1944 dom dziecka osiągnął następujące wyniki: z ogólnej liczby wychowanków 162, objęto nauką 120, nie objętych 42, z czego: przedszkolaków 3; przerośniętych 2; nowoprzybyłych 10, chorych 11; z innych przyczyn 6; repetentów 6; wzorowych 6; opóźnionych 15.

Przy domu dziecka działają koła: chóralne, teatralne, wychowania fizycznego.

Przy domu dziecka działają warsztaty: krawiecka i szewska. Nauką zawodu objęto 30 osób.

Latem dom dziecka zorganizował obóz pionierski w sadzie owocowym w pobliżu swojego gospodarstwa pomocniczego, gdzie kurowało się 140 dzieci.

Remont pomieszczeń mieszkalnych i przeznaczonych dla zwierząt zakończył się w wyznaczonym czasie.

Przeprowadzono remont kapitalny i bieżący. Przydzielony węgiel, w ilości 40 ton, jest przywożony. Prócz węgla dom dziecka przygotował ok. 30 m³ drewna.

Nie zapewniono dostatecznej ilości kadr, potrzebni są wychowawcy.

Za dobrą pracę Obwodowy Wydział Oświaty przekazał dyrektorowi domu dziecka, tow. Kiczkimbajewowi, wyrazy wdzięczności i przedstawił jego kandydaturę do republikańskiego odznaczenia.

Kierownik Wydziału Domów Dziecka (Pikulin)

Inspektor ds. domów dziecka (Łysowa)

[Maszynopis w języku rosyjskim, tłum. Janusz Kobryń]

A.O.Sz. F.121, op.1, sw. 195, d. 1971, s.17