Pismo z dnia 9 II 1945 r. w sprawie zaopatrzenia szpitala w rej. pachta-aralskim

Szpital Wozniesieński w rej. pachta-aralskim, 9 lutego 1945 r.

Do Kierownika Obwodowego Wydziału Zdrowia, tow. Kirbickiego

9 lutego br. kierownictwo szpitala wysłało do Was telegram z prośbą o podjęcie działań w zakresie zaopatrzenia dla chorych i pracowników
1. Od miesiąca listopada 1944 r. Rejonowa Spółdzielnia Spożywców nie dostarcza tłuszczów na potrzeby żywienia chorych. Wszystkie zwierzęta przeznaczone na ubój są już rozdysponowane. Niejednokrotnie zwracaliśmy się do Rejonowej Spółdzielni Spożywców, Rejonowego Wydziału Handlu, Rady Rejonowej – odpowiedź jest ta sama: „Nie ma przydziału”.
2. Szpital w Wozniesieńsku to szpital rejonowy, zakaźny. Większość pracowników ma stały, bezpośredni kontakt z różnego typu infekcjami: tyfus plamisty, tyfus brzuszny, dezynteria itp.
Zgodnie ze znanym Wam rozkazem Ludowego Komitetu Zdrowia ZSRR personelowi medycznemu przysługują zwiększone racje żywnościowe. Fakty świadczą o czymś innym. Prócz tego personel medyczny nie otrzymuje ustanowionej [dziennej] normy chleba – 650 g, a tylko 400 gramów. Ponadto pracownicy otrzymują chleb z trudnościami – co 2-4-5 dni, przy czym nie wydaje się zaległych porcji chleba.
Z 52 osób pracujących w szpitalu, 22 to rodziny wojskowych. Nie mają swoich gospodarstw. Sytuacja jest bardzo ciężka. Jednocześnie pracownicy wydziału łączności i nauczyciele chleb otrzymują regularnie.

Stanowczo prosimy podjąć odpowiednie działania aby:
1. Przydziały tłuszczów na potrzeby żywienia chorych były wydawane na czas i zgodnie z planem;
2. Personel medyczny i obsługa szpitala – będącego szpitalem zakaźnym, był zaopatrywany w chleb centralnie - według specjalnych norm.

9 II 1945 r.

Kierownik Szpitala Starostina
Przewodniczący [Komisji Zdrowia?] Braude

[Rękopis w języku rosyjskim, tłumaczenie Janusz Kobryń]

AOSz. F. 134, op. 1, sw. 13, d. 101, s.56